15 listopada

15 listopada

HORYNIEC ZDRÓJ - fotorelacja

Zapraszam na wycieczkę do Horyńca-Zdroju.





Do Horyńca przyjechaliśmy malowniczą trasą od strony sąsiedniego i niedalekiego woj. lubelskiego.






I pomyśleć, że jeszcze całkiem niedawno ja myślałam, że Horyniec to miejscowość uzdrowiskowa na Ukrainie - zupełnie jak Truskawiec...





Horyniec-Zdrój (do 1998 Horyniec) to wieś w województwie podkarpackim, w powiecie lubaczowskim, w gminie Horyniec-Zdrój, na pograniczu Płaskowyżu Tarnogrodzkiego i Roztocza Wschodniego. W XVIII-XIX w. był miasteczkiem. Pierwotna nazwa Horyńca to Oryńce. Najstarsza wzmianka o Horyńcu pojawiła się w 1444 r. Za sprawą jednych ze swych właścicieli - Ponińskich - Horyniec stał się uzdrowiskiem i znanym ośrodkiem kultury. Książę Leander Piotr Poniński w poł. XIX w. doprowadził do lokalizacji cmentarza, budowy teatru  i zapoczątkował powstanie Biblioteki Horynieckiej, która  stała się jedną z największych bibliotek na terenie Galicji.

Horyniec poniósł duże straty po I wojnie światowej z powodu walk polsko-ukraińskich. W międzywojniu podniósł się z upadku. Przed II wojną światową liczba mieszkańców wynosiła ok. 2000, w tym 1100 Polaków, 700 Ukraińców i 200 Żydów  i to oni posiadali prawie wszystkie wille dla kuracjuszy, byli przedsiębiorcami, rzemieślnikami, handlarzami i lekarzami.  

We wrześniu 1939 r. w okolicy Horyńca walczyła 21 dywizja piechoty gen. Józefa Kustronia (o tym będę jeszcze pisać i pokażę Wam dwa miejsca pochówku generała). Od października 1939 r. do czerwca 1941 r. Horyniec znalazł się na terenie ZSRR. W okolicy powstało wtedy wiele umocnień Linii Mołotowa. Po zakończeniu II wojny światowej Horyniec był miejscem schronienia dla wielu mieszkańców okolicznych wsi, nękanych przez UPA - z tego powodu stał się celem jej ataków.

Od 1976 r. Horyniec-Zdrój posiada status miejscowości uzdrowiskowej o nielicznym w Polsce typie uzdrowiska nizinnego. Miała tu niegdyś bywać w celach zdrowotnych Marysieńka Sobieska, a nawet sam król Sobieski. Udokumentowane początki uzdrowiska to  koniec XIX w., kiedy  Aleksander Poniński urządził pierwszy, prymitywny zakład kąpielowy. Kuracjusze mieszkali w karczmie, w klasztorze, w oficynie dworskiej lub u okolicznych gospodarzy.

Po I wojnie światowej w 1923 nowy właściciel ponownie uruchomił uzdrowisko. Nowy zakład kąpielowy powstał w kompleksie posiadłości dworskiej. W miejscu, gdzie biły lecznicze źródła, powstał park zdrojowy. W latach 30. XX w. było w Horyńcu 16 pensjonatów oferujących 500 miejsc. Większość kuracjuszy stanowili Żydzi.

Infrastruktura uzdrowiska została zniszczona w czasie II wojny światowej. W końcu lat 40-tych XX w. rozpoczęły chałupnicze zabiegi w domowych warunkach. Próby odtworzenia uzdrowiska nastąpiły w 1957. W 1971 rozpoczęto budowę nowego centrum uzdrowiskowego, w  1977 oddano do użytku pierwsze sanatorium. Pod koniec XX w. ukończono budowę Domu Zdrojowego z zakładem przyrodoleczniczym. W latach 2013–2015 przeprowadzono rewitalizację Parku Zdrojowego. 



Tyle tytułem wstępu, teraz zapraszam na fotorelację.




Kościół i klasztor franciszkanów – zespół o charakterze obronnym z XVIII w.  








Klasztor znajduje się na trasie ŚLADAMI BRATA ALBERTA.








Pomnik poległych w 1918 r. w wojnie polsko- ukraińskiej i obelisk poległych w walkach z UPA w 1946.





















Park Zdrojowy. On akurat nie urzekł nas.




Centrum Horyńca.
A w nim...



Hotel i Restauracja Zdrojowa.
Ta nas urzekła, również jeśli chodzi o jedzenie.
Polecamy.





Plan trasy :)





Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny 

Dawna parafialna cerkiew grekokatolicka. Po wysiedleniach ludności ukraińskiej po 1947 została przejęta przez kościół rzymskokatolicki. Obecnie użytkowana jako kościół zdrojowy. Świątynia powstała w 1818 z fundacji Stadnickich, ówczesnych właścicieli Horyńca. Początkowo była to unicka kaplica dworska, a następnie pełniła funkcję parafialnej cerkwi greckokatolickiej. W 1984 do świątyni od strony prezbiterium dobudowano nawę. Nad wejściem znajduje się herb Stadnickich, fundatorów świątyni - Szreniawa.










Budynek na przeciwko to w/w hotel.



Budynek po prawej to siedziba Urzędu Gminy.





Na pewno tu wrócimy, tymczasem dalej w drogę!

1 komentarz:

Zachęcam do pozostawiania komentarzy i z góry za nie dziękuję :)
Zaglądam na blogi moich Komentatorów, i najczęściej również je obserwuję.
Komentarze zawierające link nie będą publikowane, potrafię Was znaleźć! :)

Copyright © 2014 Wszystkie moje bziki , Blogger